537 00 12 00
Już dziś umów się na zabiegi!
kontakt@colonmed.pl

Zielona herbata – napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej (Camellia sinensis), które poddane zostały w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Herbata zielona jest (w odróżnieniu do herbaty czarnej) odmianą niefermentowaną. Zebrane liście więdną, a następnie zwija się je i suszy. Zatem nie przechodzą one przez proces utleniania, dzięki czemu mają dalej zielony kolor. Taki sposób przygotowania zapewnia zachowanie wszystkich właściwości świeżej rośliny.

Napar z zielonej herbaty ma charakterystyczny słomkowo zielony kolor. Cechuje go specyficzny aromat. Smak jest lekko ziołowy, słodko-gorzki. Często do herbaty dodaje się kwiaty jaśminu i lotosu. Ważne jest, aby zaprażyć ją właściwie. Błędy w procesie mogą spowodować zmiany smaku na bardzo gorzki, zmianę koloru i utratę właściwości. Kolejne parzenia liści powodują zmianę smaku na łagodniejszy.

Zielona herbata (ryokucha) jest powszechna w Japonii i dlatego zwana jest tam po prostu herbatą, a nawet japońską herbatą, choć po raz pierwszy była używana w Chinach w czasie dynastii Song. Do Japonii została sprowadzona przez japońskiego buddyjskiego mnicha Myōan Eisai (tego samego, który sprowadził do Japonii buddaistyczną szkołę Zen-Rinzai). Najlepsza japońska herbata pochodzi z regionów Yame i Uji. 40% japońskich liści zielonej herbaty pochodzi z prefektury Shizuoka.

Zaparzanie

Do przygotowania filiżanki napoju wystarczy jedna mała łyżeczka zielonej herbaty. W przypadku herbat o wysokiej jakości, jak Gyokuro, można użyć więcej listków. Temperatura parzenia waha się w zależności od rodzaju zielonej herbaty, ale najczęściej jest to między 80 °C a 90 °C, a czas parzenia powinien wynosić od 2 do 3 minut. Najniższa temperatura zaparzania nie powinna być niższa niż 60 °C do 65 °C, a najkrótszy czas parzenia nie powinien być krótszy niż 120 sekund. Generalnie, im lepsza jakość liści, tym krótszy czas zaparzania. Zaparzanie zbyt gorącą wodą lub zbyt długie parzenie będzie skutkowało gorzkim smakiem. Liście wysokiej jakości można parzyć dwu- lub trzykrotnie. Według chińskich znawców po pierwszym zaparzeniu (w temperaturze ok. 90 stopni) herbatę należy wylać, i wypić dopiero drugą, parzoną w temperaturze około 60-85 stopni. Mówi się bowiem, że pierwsze zaparzenie obmywa liście z wszelkich toksyn, które się z nich wydobywają lub znajdują na ich powierzchni.

Właściwości

Zielona herbata jest od tysiącleci używana jako tradycyjne lekarstwo w Chinach, Japonii, Indiach i Tajlandii. Stosowana przy większości dolegliwości, a także przy tamowaniu krwawienia, kontroli temperatury ciała oraz wspomaganiu trawienia. W roku 1191 mnich buddyjski Eisai napisał Kissa Yojoki (Księgę Herbaty), w której przedstawił pozytywny wpływ zielonej herbaty na pięć najważniejszych ludzkich organów, zwłaszcza na serce.

Herbata zielona zawiera duże ilości witamin (między innymi C, K, E) i minerałów. Działa doskonale na układ krwionośny regulując ciśnienie. Zapobiega powstawaniu kamieni w nerkach i wątrobie. Chroni przed reumatyzmem, a także zmniejsza jego natężenie. Dzięki działaniu antybakteryjnemu sprawdza się jako substancja wspomagająca w leczeniu chorób o podłożu zapalnym (np. grypa). Przeciwdziała wylewom i zawałom serca. Obniża poziom cholesterolu. Wspomaga proces trawienia i likwiduje wolne rodniki.

Wykazano, że spożycie zielonej herbaty powoduje zwiększenie spalania tkanki tłuszczowej podczas spoczynku oraz zapobiega otyłości, poprawia także wrażliwość na insulinę. W czasie badań przeprowadzonych przez Uniwersytet w Birmingham wykazano, że przeciętny poziom spalania tłuszczu po zażyciu ekstraktu zielonej herbaty był o 17% większy niż po zażyciu placebo. Także proporcja energii ze spalania tłuszczu do całkowitej energii wytwarzanej przez organizm była po zażyciu ekstraktu większa o podobny procent. To sugeruje, że spożycie ekstraktu zielonej herbaty nie tylko zwiększa spalanie tłuszczu podczas średnio intensywnych ćwiczeń, ale również poprawia wrażliwość na insulinę i tolerancję glukozy.

Według badań Amerykańskiego Stowarzyszenia Badań nad Rakiem, polifenol zawarty w zielonej herbacie ogranicza wzrost raka jelita grubego.

Badacze z Yale School of Medicine wskazali na tzw. "azjatycki paradoks", który odnosi się do tego, że w Azji jest generalnie mniej zachorowań na choroby serca i na raka, pomimo wysokiego udziału palaczy papierosów w społeczeństwach. Duża dawka zielonej herbaty, która codziennie spożywana jest przez Azjatów daje organizmowi wysoką dawkę polifenoli i innych antyoksydantów. Te związki mogą działać na kilka sposobów w celu poprawienia zdrowia i funkcjonowania układu krążenia.

W Vanderbilt University Medical Center przeprowadzono badania, z których wynikało, że pacjenci z grupy przyjmującej ekstrakt zielonej herbaty mieli wyraźnie mniej cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu (odpowiednio 16,4% i 11,3%) w porównaniu do osób z grupy placebo.

Zielona herbata posiada także właściwości pobudzające. Zawartość kofeiny w suchych liściach zielonej herbaty jest około dwukrotnie wyższa niż w suchych ziarnach kawy. Zawartość kofeiny w gotowym napoju zależy jednak od sposobu zaparzania oraz ilości użytego surowca w porównaniu do objętości wrzątku. Na ogół, kawę zaparza się w oparciu o większą ilość surowca. W odniesieniu do tej samej objętości gotowego napoju szacuje się, że typowo zaparzona zielona herbata zawiera dwu lub trzykrotnie mniej kofeiny niż przeciętnie zaparzona kawa. Oprócz kofeiny, zielona herbata zawiera także inne związki o działaniu słabiej analeptycznym od kofeiny, pochodne ksantyny, m.in. teobrominę, teaninę i teofilinę.

A zatem zaparzmy dzbanek zielonej herbaty i delektujmy się jej smakiem w ciszy i spokoju. Nasz organizm będzie nam za to wdzięczny!